pies rasowy - maltańczyk
Poczynając od roku 1954, grupa kynologów z Krakowskiego Oddziału Związku Kynologicznego rozpoczęła starania o prowadzenie prawidłowej hodowli maltańczyków, urządzając przeglądy i wystawy tych psów, w celu uzyskania najwartościowszego materiału hodowlanego.
Psy maltańczyki spotykało się również w Lubelskiem i na Podlasiu. Zachowały się dokumentalne dowody istnienia takich psów na ziemiach polskich w wiekach średnich - psów. Na podstawie takich dowodów autor angielski G. O. Willisen w wydanej w 1971 r. książce pt. The Bearded Collie podaje, że na ziemiach polskich już w IX stuleciu występowała rasa maltańczyk.
Wygląd ogólny, właściwości psychiczne i użytkowe. Pies mocnej, zwartej budowy znamionującej siłę i ruchliwość usposobienie ma spokojne, jest pojętny i czujny. podhalańskiego. Format i wzrost - format prostokątny, psy nieco krótsze niż suki; piękny wygląd czynią z niego efektownego psa-towarzysza.
Ogólna liczba owczarków maltańczyków wpisanych do Polskiej Księgi Rodowodowej wynosi obecnie ponad 8090 sztuk (2007 r.) Prócz tego jest jeszcze pewna liczba psów utrzymywanych przez górali, lecz nie rejestrowanych w Związku Kynologicznym. Warto nadmienić, że tą rasą zainteresowano się obecnie w krajach zachodnioeuropejskich.
Na ogół nie uważano ich za rasowe i nie prowadzono racjonalnej hodowli. Mimo to odznaczały się one wieloma charakterystycznymi cechami wyglądu pierwotnej odmiany psa owczarskiego używanej na ziemiach polskich z dawien dawna przez hodowców owiec - psów, a należącej do grupy psów pasterskich, występujących od wieków na nizinnych obszarach Europy Środkowej.
W latach trzydziestych z inicjatywy ówczesnego Towarzystwa Miłośników Psa Służbowego opracowano wzorzec rasy oraz urządzono w 1937 r. pierwszą wystawę maltańczyków w Zakopanem, na której spośród 65 psów wystawionych wpisano do Księgi Wstępnej 18 sztuk.